Ο κύκλος της βίας

Επίθεση Μετάνοια Φροντίδα του θύματος

Περίοδος συμφιλίωσης

Περίοδος συμφιλίωσης

Επίθεση

Φροντίδα του θύματος

Μετάνοια

Είναι χρήσιμο να ρωτήσουμε,αν δεν μας το πεί μόνη της η γυναίκα, αν είναι πρώτη, δεύτερη φορά ή κάτι που γίνεται από πολλά χρόνια.

Πολλές μορφές βίας

Η βία μπορεί να είναι: οικονομική, ψυχολογική, σωματική, σεξουαλική, λεκτική.

Τι αναγνωρίζει ο νόμος;

Ουσιαστικά μόνο την σωματική, κι αυτή μόνο όταν υπάρχουν μάρτυρες και σημάδια.Ομως βοηθάει το θύμα το να κατανοεί τις διάφορες μορφές βίας για να μην αυτοενοχοποιείται. Κάνουμε ερωτήσεις που βοηθούν την κατανόηση του προβλήματος.

Επίσης αναγνωρίζονται κάποια οικονομικά ζητήματα εκμετάλευσης, και η σωματεμπορία, ή η προώθηση σε πορνεία.

Ακούμε λοιπόν προσεκτικά, χωρίς να υποβάλλουμε ερωτήσεις που καθοδηγούν αλλά, αν υποψιαστούμε τέτοιες παραμέτρους, ζητάμε διευκρινήσεις.

Σε περίπτωση ανήλικου παιδιού προχωράμε σε ειδοποίηση της Οργάνωσης.

Τι θέλει το θύμα.

1. Να μιλήσει, να πει τον πόνο της.Την ακούμε προσεκτικά.Αυτό την βοηθάει να σκεφτεί.

2. Ενημέρωση. Πρέπει να της πούμε τι επιλογές έχει και πως υπάρχουν νόμοι που την προστατεύουν εάν κάνει καταγγελία. Πρέπει να επιμένουμε στο ότι υπάρχουν επιλογές. Οι επιλογές είναι δική της υπόθεση, εμείς την ακούμε για να αποφορτιστεί και να σκεφτεί να μας πει τι θέλει.

· Να μείνει ή να φύγει, καταγγέλλοντας.

· Να μην μιλήσει στην οικογένεια ή να μιλήσει.Αν δεν έχει κανένα να μιλήσει σε εθελοντές μας.

· Να προστατέψει τα παιδιά της ή να υπομένει.

· Να προσπαθήσει να έχει μάρτυρες, αν μείνει ή να μην μιλήσει σε κανένα. Να καθήσει στο σπίτι και να υποφέρει σιωπηλά ή να πάει στο νοσοκομείο και να ζητήσει επίσης να πάρει κάποιο χαρτί για τα τραύματα που έχει.

Αν δεν είναι έτοιμη να αποφασίσει, της λέμε να μιλήσει σε κάποιον εθελοντή ή να μας ξανατηλεφωνήσει.Δεν δίνουμε προσωπικά τηλέφωνα αλλά μπορούμε να της πούμε πότε θα ξαναέχουμε βάρδεια αν επιμένει να μιλήσει σε εμάς προσωπικά.

3. Συμβουλή. Είναι φυσικό κάποιος σε σύγχιση να μας ρωτάει τι να κάνει. Πρέπει να την βεβαιώσουμε πως δεν πρέπει να ανέχεται την βία, αλλά το τι θα κάνει πρέπει να το βρεί μόνη της, εμείς την ρωτάμε αν γνωρίζει την νομοθεσία και τα καταφύγια, αλλά δεν την ωθούμε να αποφασίσει.Δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε σε βάθος το πρόβλημα και να πάρουμε ευθύνη για την ζωή της.Ομως , ίσως, αν μιλήσει περισσότερο, να βοηθηθεί να βρεί τι θέλει πραγματικά. Η μόνη συμβουλή που μπορούμε να δώσουμε είναι να μιλήσει περισσότερο σε κάποιον εθελοντή ή δικό της, κι αν σιγουρευτούμε πως θέλει να κάνει καταγγελία, στην αστυνομία.

4. Παραπομπή. Μπορεί να ντρέπεται ,να μην μιλάει καλά Ελληνικά, να έχει κάποιο λόγο να θέλει διαμεσολάβηση για να προσεγγίσει τις υπηρεσίες και τις αρχές. Μπορούμε να προσφερθούμε , αν δεν μπορεί να τηλεφωνήσει μόνη της, να κάνουμε εμείς την ερώτηση για ένα νομικό θέμα, ή για θέση στον ξενώνα. Μεσολαβούμε δηλαδή τηλεφωνικά, κι αν υπάρχει κίνδυνος ζωής ή μικρά παιδιά που χρειάζονται απασχόληση για να έχει η μητέρα ευκαιρία κίνησης, απευθυνόμαστε για βοήθεια στην εθελοντική ομάδα που είναι πλησιέστερα.

5. Ελεγχο της στάσης των αρχών.Μπορεί επίσης να είχε κακή μεταχείριση από την αστυνομία. Τότε απευθυνόμαστε ατην Οργάνωση (Δ.Γ.Ε) για προώθηση του θέματος στον Συνήγορο του πολίτη, κι άλλους θεσμούς που ελέγχουν την Δημόσια Διοίκηση.

Χρήσιμα Τηλέφωνα:

Πέρα από τα τηλέφωνα των καταφυγίων, είναι χρήσιμα τα εξής:

Συνήγορος του Πολίτη: 210 7289640 και φαξ:2107292129, για την περίπτωση που κάποιες δημόσιες αρχές δεν κάνουν καλά την δουλειά τους. Ζητήστε να μιλήσετε στον Μίλτο Παύλου αν είναι εκεί.

Γενική Γραμματεία ισότητας, 2103317305 Νομικό τμήμα, για Νομικές Συμβουλές.