ENOW

1.Θέσεις του Δικτύου Γυναικών Ευρώπης για την κοινωνική πολιτική και την πολιτική κατά των διακρίσεων.

Σε πρόσφατη συνάντηση κοινωνικών οργανώσεων, φορέων και θεσμών,με θέμα ‘Κοινωνικοί θεσμοί και φορείς υποστήριξης σε θέματα κοινωνικής πολιτικής και πρόληψης για τους νέους το παιδί και την οικογένεια’ η κα Ειρήνη Φερέτη, εγκληματολόγος, παρουσίασε στοιχεία έρευνας του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού σύμφωνα με τα οποία 20.000 παιδιά κακοποιούνται κάθε χρόνο στην Ελλάδα από τα οποία το 8% μένουν ανάπηρα και το 6% πεθαίνουν. Το νομικό πλαίσιο χρειάζεται αναβάθμιση σε σχέση με αυτές τις συμπεριφορές

Σε 11 άλλες Ευρωπαϊκές χώρες υπάρχουν ήδη ρυθμίσεις για να αποτρέπουν την βία, τον εξευτελισμό, την περιθωριοποίηση και την κακοποίηση των ανηλίκων σύμφωνα με τα ειδικά άρθρα του ΟΗΕ αλλά και συστάσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης. Όπως είπε η κα Ευαγγελία Αρβανιτοπούλου, κοινωνική λειτουργός στο Κέντρο Πρόληψης και Θεραπείας για το Παιδί και την Οικογένεια της Κυψέλης, οι εκπαιδευτικοί που συνεργάζονται κι επικοινωνούν για τα παιδιά που προσβλέπουν στο κέντρο για βοήθεια σε μαθησιακά προβλήματα, δεν είναι ευαισθητοποιημένοι κι εκπαιδευμένοι σχετικά με τις διακρίσεις, την διαφορετικότητα και τις ανάγκες των μαθητών. Γενικότερα χρειάζεται παράλληλα η ευαισθητοποίηση κι επιμόρφωση όλων των ατόμων που έρχονται επαγγελματικά σε επαφή με τους νέους και τα παιδιά.

Η έρευνα των κυρίων Ε.Φερέτη και Μ.Σταυριανάκη σε 591 παιδιά της 1^ης και της 6^ης δημοτικού έδειξε τα εξής:

Τα μικρότερα παιδιά κακοποιούνται περισσότερο: Στην 1^η Δημοτικού το τα παιδιά που λένε ότι τα δέρνουν είναι διπλάσια από ότι στην 6^η. Τα αγόρια εξακολουθούν να δέρνονται σε μεγαλύτερο βαθμό από τα κορίτσια.Το ένα τρίτο των μητέρων που δέρνουν τα παιδιά τους δηλώνουν ότι αυτό γίνεται και με παρουσία τρίτων, άρα είναι κοινωνικά αποδεκτό. Περισσότερο ξύλο δέχονται τα παιδιά που έχουν αδέρφια αφού ένας λόγος ξυλοδαρμού που δόθηκε από το 62% είναι ότι μαλώνουν με τα αδέλφια.

Το 70% των γονέων που δέρνουν θεωρούν ότι έτσι κάνουν όλοι οι γονείς. Ο ξυλοδαρμός δεν φαίνεται να έχει ωστόσο αποτέλεσμα γιατί τα παιδιά δεν αλλάζουν συμπεριφορά όπως δηλώνουν το 90% των γονιών που πειθαρχούν τα παιδιά με το ξύλο.

Παρουσιάζοντας τον νέο θεσμό του Κύκλου Δικαιωμάτων του Παιδιού, η κα Μαρία Τσάγκαρη, είπε ότι αφορά νέους ως 18 ετών, ότι σε κάποιες περιπτώσεις ενεργεί και αυτεπάγγελτα, ενώ ο κανόνας είναι να καταγγέλλεται το θέμα από τους άμεσα ενδιαφερόμενους σε σχέση με τις παραλείψεις ή παραβάσεις των υπηρεσιών .Με γραμμή εξυπηρέτησης, έντυπη και ηλεκτρονική ενημέρωση, ο νέος θεσμός ελπίζει να συμβάλλει στην προαγωγή των Ανθρωπίνων και Πολιτικών Δικαιωμάτων των ανηλίκων.

Η παρουσίαση των ευρημάτων από τα δεδομένα της γραμμής ΣΟΣ έδειξε πως σε 760 περιπτώσεις οικογενειακής βίας, περισσότερες από τις μισές εμπλέκουν παιδιά, ένα δύο ή και περισσότερα, παιδιά που υφίστανται έμμεση ή άμεση βία και τα ίδια. Σε 75 περιπτώσεις τον Σεπτέμβρη εμπλέκονται 81 παιδιά και ακόμα επτά περιπτώσεις αφορούν ειδικά κακοποίηση παιδιών ως 18 ετών. Τον Οκτώβρη σε 134 περιπτώσεις εμπλέκονται 145 παιδιά και έφηβοι, κι επιπλέον τέσσερα παιδιά ως άμεσοι αποδέκτες βίας και τον Νοέμβρη σε 106 περιπτώσεις εμπλέκονται 84 παιδιά κι άλλα 9 είναι τα άμεσα θύματα.

Η γραμμή ΣΟΣ δεν έχει διαφημιστεί σε σχολεία κι έτσι ελάχιστα παιδιά γνωρίζουν την ύπαρξή της, λόγω του περιορισμένου χρόνου που υπάρχει(από τον Απρίλιο 2003). Τονίστηκε η διαταξικότητα των συμπεριφορών και το γεγονός ότι το πρόβλημα υφίσταται σε ολόκληρη την Ελλάδα. Κάποια από τα κακοποιημένα παιδιά είχαν αναπηρίες.

Η Γραμμή βάζει στόχο να διεκδικήσει μέσω του Τύπου και κάθε είδους δημοσιοποίηση, τα ακόλουθα:

Ø Την επιμόρφωση εκπαιδευτικών και γονέων σε θέματα οικογενειακής βίας και βίας μεταξύ νέων, καθώς και κακοποίησης παιδιών γενικότερα.

Ø Την άμεση προφύλαξη παιδιών από την βία, με διοικητικά μέτρα Νομικό πλαίσιο από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και το Υπουργείο Δημόσια Τάξης αλλαγής της διαδικασίας για Ασφαλιστικά Μέτρα για κακοποιημένες μητέρες με παιδιά.

Ø Η έκδοση Προσωρινής Διαταγής για απομάκρυνση του δράστη κακοποίησης, ποτέ, κατά την εμπειρία μας, δεν παραλαμβάνεται από τους εισαγγελείς, κι ο σχετικός Νόμος είναι ανεφάρμοστος. Οι δικηγόροι μας προτείνουν να αποτελέσει αυτό δικαιοδοσία της Ααστυνομίας, να απομακρύνεται δηλαδή για 5-7 μέρες ο δράστης όταν υπάρχουν ενδείξεις κακοποίησης και το ζητάει το θύμα, ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΝΟΜΙΚΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ.Το χρονικό διάστημα των τριών περίπου μηνών για να βγει απόφαση για ασφαλιστικά μέτρα είναι πολύ μεγάλο και βάζει σε κίνδυνο τα θύματα.

Ø Σημαντικό είναι πως σήμερα δεν υπάρχει δωρεάν Νομική κάλυψη για θύματα σε ένδεια και για θύματα που δεν έχουν πρόσβαση σε χρήματα λόγω ακριβώς της θυματοποίησης που υφίστανται, πράγμα που επίσης είναι αποτρεπτικό για να ζητήσουν το δίκιο τους .

Ø Χρειάζεται ευαισθητοποίηση/επιμόρφωση όπως γίνεται σε όλη την Ευρώπη και με αξιοποίηση σχετικών κονδυλίων και προγραμμάτων, δικηγόρων και δικαστικών για τα θέματα οικογενειακής βίας κι ιδιαίτερα για την ενσωμάτωση της ισότητας στις δικαστικές πρακτικές.

Ø Τα οικογενειακά δικαστήρια είναι αναγκαίος θεσμός.

Ø Χρειάζονται μέτρα για την πρόληψη και διόρθωση/αποκατάσταση όσο αφορά την κακοποίηση ανηλίκων: Χαιρετήσαμε τον νέο θεσμό του Κύκλου Δικαιωμάτων του Παιδιού, αλλά θεωρούμε ότι όσο δεν επιμορφώνονται εκπαιδευτικοί τα θυματοποιημένα παιδιά δεν προστατεύονται από το εκπαιδευτικό σύστημα όπου κινδυνεύουν λόγω της τραυματισμένης προσωπικότητάς τους να θυματοποιούνται ξανά είτε να γίνονται με την σειρά τους θύτες.

2.Αποκλεισμός, Ρατσισμός, Ξενοφοβία στο Κοινωνικό και Εργασιακό Περιβάλλον.

Το Δίκτυο αγωνίζεται ενάντια σε κάθε μορφή διάκρισης και ρατσισμού στην Ελλάδα και παρακολουθεί την αποτυχία της πολιτείας να ρυθμίσει τα ζητήματα νομιμοποιητικών εγγράφων, αποτυχία που την πληρώνουν οι μετανάστες κι από την οποία ωφελούνται διάφορα κυκλώματα. Πρόσφατα στην διάρκεια ημερίδας που έγινε από τους ‘Ανοιχτούς Ορίζοντες’, με συνεργασία του Δικτύου υπήρξε η ευκαιρία ανταλλαγής απόψεων μεταξύ ακαδημαϊκών, θεσμοθετημένων οργάνων κι οργανώσεων.

Ο Α.Παπαρίζος παρουσίασε έρευνα σχετική με την θρησκευτική ταυτότητα και τις διακρίσεις που απορρέουν από την στάση της πολιτείας.

Οι κυρίες Γ.Δημητροπούλουκαι η Ε. Πουλέλλη μίλησαν για τους πρόσφυγες και τις ελάχιστες αποδοχές αιτημάτων για άσυλο που αποδέχεται η Ελλάδα .Εντυπωσιακή η παρουσίαση της Ακάρι Χάλα από τον Σύλλογο Γυναικών του Ελληνοαραβικού Πολιτιστικού Κέντρου που αιτήθηκε, κλείνοντας την ομιλία της, από την πολιτεία απλώς να παρέχει και στους μετανάστες την δυνατότητα για μια ζωή με αξιοπρέπεια.

Εισηγούμαστε:

· Την επιμόρφωση των υπαλλήλων των Υπουργείων και Νομαρχιών, έτσι ώστε να ενημερωθούν, να ευαισθητοποιηθούν και να γίνουν αποτελεσματικότεροι, και προκειμένου να παταχθεί ο ρατσισμός. Η αποστολή εγκυκλίων στα αστυνομικά τμήματα και τις υπηρεσίες για την μη ρατσιστική και κόσμια συμπεριφορά των υπαλλήλων και λειτουργών.

· Την έκδοση Άδειας Εργασίας και Άδειας Παραμονής χωρίς να απαιτούνται ίδια δικαιολογητικά δύο φορές και με μείωση της οικονομικής επιβάρυνσης που είναι πολύ μεγάλη σε σχέση με άλλα Ευρωπαϊκά κράτη.

· Την πληροφόρηση των μεταναστών για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους σε γλώσσες που να κατανοούν, έτσι ώστε να μην γίνονται θύματα κυκλωμάτων εκμετάλλευσης.

· Την γρήγορη έκδοση της άδειας παραμονής που τώρα παίρνει πολλούς μήνες, κι εκδίδεται μόλις είναι καιρός να λήξει, με αποτέλεσμα να είναι αιχμάλωτοι οι μετανάστες στην χώρα μας και να μην μπορούν να διευθετήσουν τα ζητήματά τους, ούτε να ταξιδεύουν για συνέδρια, καθώς στερούνται αποδεκτών εγγράφων. Όπως είναι γνωστό η είσοδος στην χώρα μας με την βεβαίωση αίτησης άδειας δεν είναι δυνατή, ακόμα κι αν πρόκειται για μετανάστες που έχουν ζήσει εδώ δέκα χρόνια.

· Την μη εξάρτηση της άδειας παραμονής από τον αριθμό ενσήμων, καθώς παραβιάζεται η εργατική νομοθεσία για την ισότητα στην μεταχείριση.

· Τον καθορισμό κατηγορίας ’μετανάστη μακρού χρόνου’, μετά τον τρίτο χρόνο, και την έκδοση άδειας παραμονής αορίστου χρόνου.

· Την έκτακτη τακτοποίηση της άδειας παραμονής για μητέρες με παιδιά τα οποία έχουν την Ελληνική ιθαγένεια, ακόμα κι αν δεν έχουν ως τώρα τακτοποιηθεί, κι αν έχουν λήξει οι βίζες, γιατί πολλές είναι θύματα παραπλάνησης και βίαιης συμπεριφοράς του πατέρα των παιδιών.

· Την άμεση τακτοποίηση της διπλής υπηκοότητας για όσους ομογενείς ζουν στην Ελλάδα και το επιθυμούν.

3. Θέματα εκπαίδευσης κι ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Η ένταξη στην εκπαιδευτική κοινότητα από την προσχολική ηλικία είναι αναγκαία, για όλα τα παιδιά άσχετα με προέλευση, εθνότητα, θρήσκευμα, νομιμοποίηση γονέων.

Οι ‘δείκτες για την ποιότητα της εκπαίδευσης’ που δημοσίευσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναδεικνύουν την διαφορετικότητα και την κοινωνική ένταξη όλων των παιδιών σε εμπλουτιστικό παράγοντα.

Η ποιοτική αναβάθμιση της εκπαίδευσης πρέπει να πραγματοποιηθεί έτσι ώστε να προσφέρει δεξιότητες ζωής και δεξιότητες συμμετοχικότητας στην ζωή, με αποδοχή και ανάδειξη της διαφορετικότητας ως εμπλουτιστικού στοιχείου. Πάνω σε αυτή την βάση χρειάζεται μια εκπαίδευση για την ειρήνη,με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα κάθε μαθητή, με συμμετοχή των γονέων στην αναδιαμόρφωση των στόχων της εκπαίδευσης.